چامه ی سپید

جنگ آه جنگ!
گلوله نخوردنت
چقدر خوب است
اینجا دوباره اسپانیا می شود
گلوله خوردن
خون
و تمام شدن
کاش صلح هم
سربازی به دنیا آمده بود
که به جنگ نمی رفت.

حمید رضا اکبری شروه
۱۴۰۱/۹/۹

🟩⬜🟥#کانال_ادبیات_معاصر_ایران
@Adabiat_Maaser_IRAN

خودم را ادامه می دهم
در پیراهنی که زیباترم می کند
در چمدانی
که حجم بیشتری از من را می گیرد

به خیابان می روم
تا باقی مانده ام را گم کنم
در جاده ای
که به جایی ختم نمی شود !
حالا رسیدن به ایل
فکر کن
زنی زیباست
که به آزادی نمی رسد
تنها شده ام
آنقدر که ادامه ام کوتاه ست !

حمید رضا اکبری شروه

۱۴۰۲/۲/۷
https://t.me/samaakbri

رمق از نگاه ماه
دامن تو خون گرفته
دهان بسته بر چادر هیچ !
خاموش نگاهم کن !
بی رمق افتاده ایم
بر کاناپه ی آزادی
با چشم‌های اندکی
بی‌ چیزی که گفته باشیم !
تقویم را تا کرده
عصر ی را می طلبی
که خوانده نشده
تو را دور می‌کند
از رویا ای
که دوستش داشته ای
چیزی شبیه هرآنچه عشق مانده است

حمید رضا اکبری شروه
۱۴۰۱/۸/۶