چامه ی سپید

خودم را ادامه می دهم
در پیراهنی که زیباترم می کند
در چمدانی
که حجم بیشتری از من را می گیرد

به خیابان می روم
تا باقی مانده ام را گم کنم
در جاده ای
که به جایی ختم نمی شود !
حالا رسیدن به ایل
فکر کن
زنی زیباست
که به آزادی نمی رسد
تنها شده ام
آنقدر که ادامه ام کوتاه ست !

حمید رضا اکبری شروه

۱۴۰۲/۲/۷
https://t.me/samaakbri