چامه ی سپید

بی قراری نبض می زند
تیک
تیک
دلهره ها
بزاق درماندگی را
با بی حوصلگی قورت می دهند
فرو می روم
در کاناپه ای غمگین
که بار خمیازه های مرا
کشدار
به دوش می کشد
قروچ
قروچ
دندان قروچه های کفری
کسالت ذهنم را می جود
تا مرا
بیرون بکشد
از سلول تنهایی ام
می شکنم قفلها را
می شنوم
آزادی را

#فرانک_سلطانی
#چامه_ی_سپید
#چالش

برزخ چشم هایت

مسلخ عشق م مے برند

زبان باز کن

بین احوالمان

مرزے نیست

در لحظه ی حضور

#فرانک_سلطانی

#چامه_ی_سپید

شعر ناتمام منی...
چشم هایت را نشانم بده.
#فرانک_سلطانی
#چامه_ی_سپید
#چالش

پشت دیوار لب ها
حرفهای ناگفته ای
صف می کشند
قلم بی اراده می نویسد
غم سهمگینی
شلاقی
برخطوط شعر می کوبد
واژه ها لبریز بغض
درعمیق ترین لایه های درد
برصفحه ی سفید اندوه
آزادی را به تصویرمی کشند.

#فرانک_سلطانی
#چامه‌_ی_سپید

بردلم
حسرت داشتن کسی است
که باور دارم
روزی ازسرزمین رویاهای غریب
عابرخیابان عشق خواهدشد
ودست مرابه مهرخواهدگرفت.

#فرانک_سلطانی
#چامه_ی_سپید

دستش ازگور
بیرون مانده بود
زندگی سیر
اورا نبوسیده بود

#فرانک_سلطانی
#چامه_ی_سپید
#بداهه

دیگر هیچ واژه‌ای
جبران دلتنگی‌ام
نیست
در واژه بازی شعر
دست بی‌تاب کلمات را
گره می‌زنم
به خیال آغوشت
تا از شرقی‌ترین نگاهت
خورشید اشتیاق بتابد
بر رگه‌های خشکیده‌ی شعر

#فرانک_سلطانی
#چامه‌_ی_سپید

درنهایت خواستنت
عاشقانه  مے سرایند  چکاوڪ ها
به وقت مستی شبانه
بوسه ے  دلدادگے 
ماه برگیسوی شب
طلوع بی قراری هاست
تونیمه ی  کامل منی
به کدامین واژه 
تورا عاشقانه ترازهمیشه 
صدا بزنم

#فرانک_سلطانی
#چامه_ی_سپید

بداهه مینوازمت
ازریزش لبخند چشمانت
شعر میریزد
تورا همچون حرفهای پنهان
درمیان نوازش  واژه ها
به احساسی سبز
به آخرین نت ازخاطره ها
تورابه لهجه ی باران
وعشق رابه زبان بوسه 
بربند بند تنت جاری می سازم

#فرانک_سلطانی 
#چامه_ی_سپید
#چالش

تیر دردانه ی  تابستان
بساط دلبرانه هایش را فرش زمین می‌کند
آفتابش
به  سخاوت باران
چمدانش لبریز  از نوبرانه هاست
نفس هایش
گیج از رایحه ی عشق
او چادرسبزی
برسردرختان می کشد.
تا چکاوک های مست
به رسم عاشقی
ترانه ی زندگی  بسرایند...!
در تابستانی داغ
#فرانک_سلطانی
#چامه_ی_سپید
#تابستان