چامه ی سپید

عمریست ژاکت تنش را
به مهربانی می بافم
یکی زیر یکی رو
شب را به صبح
گریه را به خنده می بافم
رشته های زندگی
لای انگشتانم
شل می شود
می پوکد
گره می زنم
رنگ به رنگ
نخ به نخ
عروسکی ماشینی
حواسم پرت می شود
یک حرف از دهانِ میل در میرود
می شکافد همه ی زیر و روها را
من می مانم و
کلافی سر در گم

#لیلادهقان

دیگر هیچ واژه‌ای
جبران دلتنگی‌ام
نیست
در واژه بازی شعر
دست بی‌تاب کلمات را
گره می‌زنم
به خیال آغوشت
تا از شرقی‌ترین نگاهت
خورشید اشتیاق بتابد
بر رگه‌های خشکیده‌ی شعر

#فرانک_سلطانی
#چامه‌_ی_سپید

سر به سر تقدیر

بازی کودکانه‌ام
پازل رنگ‌های تورا
می‌چیند و بس

#علی_خمر

بيا
دستم براي تو ..

شايد پلي باشد
براي روزهاي مبادا ..

رودخانه ها
خروشان تر از آنند
كه بخواهند
دل از كوره راه هاي سنگلاخي
بر كَنَند .
#رجب_افشنگ

هبوط
واژه ای است مسخ شده
در برزخی که
به آن فروافتادیم

#محمد_عالمی
#چامه_ی_سپید

من آه کشیده‌ام
تا انتهای الفبای مادری‌ام
تو آوای گلوی خشکیده‌ی منی
که هر صبح
با چلچله‌ها
نغمه‌ی امید می‌خوانی

#شیرین_صفرزاده
#چامه_سپید

گندم زار ها
از شرمساری
سرشان را پایین انداخته اند
بااینهمه مزارع
باز کودکان
باشکم گرسنه سرنهاده اند
#خالدبایزیدی(دلیر)
#چامه ی سپید

من وُ

شب
شعري ناتمام ..

زخمي كه ريشه مي دَواند وُ
از خون ستاره ها
سوسو مي زند .

من وُ
شب
شعري ناتمام ..

قطاري كه مسافرانش را پياده كرده
به درّه اي هولناك
مي انديشد

#رجب_افشنگ

سالنامه ام را
دست چین می کنم
ردیف به ردیف می گذارم
در طاقچه خیال
اما
کم نمی شود
از قامت فاصله های تلخ
گره زده ای و
ایستاده ای
روی خطوط ممتد سرخ
تا جای نبودنت
همیشه سبز بماند
بر جغرافیایی تنهایی ام...

#یاس_اورعی

می تکانم...
خیالت را از شانه هایم
اما،
با پس لرزه های این دل

چه کنم؟

#رویاسامانی

موج‌موج
آرام ست دریا
و زمین لم داده
به شانه‌ی شن‌ها
همه چیز در جای خود نشسته
جز دل من
که زیر پای توست

#شیرین_صفرزاده
#چامه_ی_سپید

امشب تمام تو را
سطر به سطر
واژه به واژه
می‌خوانم

تا یک صدا شود
تمام من با تمام تو

#احمد_کمائی.

دستهایت را گردنبد کن
محبتت را سر بده،
به تنم.
زندگی پُراز تقاطع
تکه های من است.
#چامه_ی_سپید
جمیله پورهادی

سیگار بهمن را
که‌پوک می زنم
در اتاق
بوی ایران
بوی غربت و
تنهایی می پیچد
وبا هر پوکی
میدان انقلاب را
قدم می زنم
#خالدبایزیدی(دلیر)
#چامه ی سپید
………..
برای زنده نام سایه

✍ عشق

مردی تنهاست
که هرروز ، غم ندیدنت را
درمیان سیگارش می کشد

و زنی
نشسته بر نیمکتی که نیمش تویی،
تویی که هرگز نیستی

#عاتکه_صفالومنزه

#چامه_ی_سپید

شیرین می نوشم
قهوه ی نبودنت را
با شکلات تلخ یادت

#خداویردی
#چامه_ی_سپید

تکه نانی ست

که باید بین خودم و پرنده ای گرسنه
تقسیم کنم
و باید روده هایم این واقعیت تلخ را
بدانند
که در روده ی پرندگان هم
هنگام گرسنگی
تظاهرات است.

# چامه سپید
# پروین اکبریان. از کتاب زنی در من