چامه ی سپید

شلاق گرما

بر تنم خانه کرده است

سایه ای را آرزوست

که این درخت را

به آغوش کشد

#بی‌بی‌طاهره‌موسوی‌نژاد

#چامه‌سپید

در فریادی بی‌صدا
میوه‌ی کلمات
کال از درخت واژه‌ها
می‌افتاد
زمین
بوی گند می‌گرفت

پیغمبر سکوت
دست در دست واژه ها
می خواست هدایت کند
از گلوی صدا
سامری پرستان را

#بی‌بی‌طاهره‌موسوی‌نژاد
#چامه‌سپید
#بداهه

پایش شکست
صبری
که از دیوار حوصله بالا می رفت
در اوج تنهایی
قدم های مرگ
گوش می خاراند

#طاهره‌موسوی‌نژاد
#چامه‌سپید
#چالش_رئال_سورئال

هراس را
به دل انداخت
خانه‌ی خالی از خیالت

#طاهره‌موسوی‌نژاد
#چامه‌سپید
#واج‌آرایی