چامه ی سپید

گویی آسمان 
خورشید را بلعیده است 
ستارگان را ملامت نکنید
بی اشک هم می توان گریست 
چشم ها آگاه اند 
تاریکی هیچ گاه عظمت نداشت 
من عظمت را 
در چشم های خاموش تو می بینم 
چه سبک تر می زنند عاقلان 
طبل رسوایی را 
آن گاه که عقل در وادی حیرت 
باده ی حسرت می نوشد
و جام رنگین را ننگ می انگارد
مگر می شود سیاهی را
به خاک سپرد
و این پندار خامی است که حتی
دیوانگان هم بر آن می خندند 

#نادر_مسلمی 
#چامه_ی_سپید