یک سالنِ تاریک
صندلیهای خالی،
اینجا فقط من و تو تنهاییم!
چراغها که روشن شود
تنهاتر خواهم شد
پشت آینه اتاقهایست
در آینه ستارههای
که مرا دست به دست
سقوط میدهند
از تختهایی
به تختی،!
چراغها که روشن شود
تنهاتر خواهم شد و
این است همان خسوفی
که در من اتفاق میافتد و
باز تو عینکت را
جا گذاشته ای
شعر اهورا حسینی
روزانه نغزترین سروده های شاعران "چامه ی سپید"