
از سیاهی
به سیاهیِ عمیق تر می رویم
برای کشیدنِ روح از عدم
بدونِ درد
ردّ پایی در خاکستر ناپیدا
از سنگ های قسی القلب
موعظه کن
بر صورتهای پهن
که دو چشم دارند
بر سرهای دوگوش
موعظه کن
با دهانی که حفره اش باز است
آسمانی
که کهکشانش را نقض می کند
و شب هایی
که نور را ایمان می آورد
موعظه کن
که بدی ها نیاز دنیاست
اگر نبود
خداوند قابیل را نمی آفرید
و فراموشی را
با دفن کلاغ نمی آموخت
موعظه کن،،،
#لیلادهقان #مهلا
#چامه_ی_سپید
روزانه نغزترین سروده های شاعران "چامه ی سپید"