دهانم را گِل بگيرم وُ
دست از پا
كوتاه تر ..
مثل ِبرّه اي
در دايره ي زنگوله ها وُ
به به ها ..
بچَرَم
بچَرَم
بچَرَم ..
پرواري ِروياهاي مرا
قصّاب ها مشخص مي كنند
بلوغ ِخون ِمرا
كه به مزبله مي ريزد .
#رجب_افشنگ
دي ماه ١٤٠١
https://t.me/joinchat/Ue_Uc8ystp69Ihye
روزانه نغزترین سروده های شاعران "چامه ی سپید"